Het woord hapto komt van hapsis. Dit betekent gevoel, tast, aanraken. Nomos betekent wetmatigheid. Haptonomie is ‘de wetenschap van de affectiviteit’, zoals Frans Veldman (1988) schrijft. Hij is de grondlegger van de haptonomie. Zijn gedachtegoed is gebaseerd op zijn ervaringen als fysiotherapeut, maar ook ontstaan vanuit onvrede over de mensonwaardige aspecten van de vooruitgang.

De oorsprong van de haptonomie bevindt zich rond de jaren vijftig. Na de tweede wereldoorlog zijn de technologische ontwikkelingen en mogelijkheden, efficiëntie en het streven naar nuttigheid geleidelijk voorop gaan staan in het leven. Sindsdien is de balans tussen affectiviteit en effectiviteit, denken en voelen, individualiteit en samenzijn in onze maatschappij zoek.

Nu de nadruk vooral op het denken en presteren ligt, lijkt het alsof we bijna vergeten zijn dat voelen en aanraken menselijke eigenschappen en behoeftes zijn. Dat we affectieve wezens zijn, een eenheid van lichaam, ziel en geest. Dat we volledig tot leven komen door gevoelde verbondenheid met onszelf en onze omgeving. Haptonomie laat je zien dat we niet alleen bestaan, maar ook kunnen zijn.